Het is al even geleden maar toch de moeite waard om te lezen.

Zaterdag 18 Juli 2008

Eindelijk is het dan zover, we hebben een besluit genomen om een auto te kopen. We zijn al een keer wezen kijken bij de Mitsubishi Pajero in Limburg. Er zaten wel hier en daar wat roest plekken achter bij de schermen, en de koppakking is ook hoogstwaarschijnlijk aan een vervanging toe, maar verder is het een leuke project auto.

Zaterdagochtend vroeg, voor een zaterdagochtend vroeg, om 9 uur sta ik in Bilthoven waar James mij komt ophalen. We moeten nog een paar dingetjes afhandelen, maar na een uur zijn we toch echt op weg. Weer naar Limburg. Ik bel het garage bedrijf nog een keer of de Pajero nog wel beschikbaar is en dat was ook zo.

Rond een uurtje of half 12 staan we naast de Pajero zodat James hem ook in het echt kan bekijken. Ik wijs op de plekjes die Jasper en mij opgevallen waren, maar dat mocht de pret niet drukken. Dit wordt hem.

We gaan naar binnen, maken een praatje en de garagehouder verteld ons nog een keer dat er APK op zit, hier en daar wel wat roest maar verder is hij ok. En de koppakking dan? Het oliepeil is ook wat laag. Nee koppakking is 100% goed en olie wordt iets bijgevuld.

We gaan weer naar binnen om de overschrijving te kunnen doen, gaan naar het postkantoor, schrijven hem over en de Pajero is officieel van ons!

Wel moeten we nog betalen, dus wordt er een factuur opgemaakt en het geld wordt overhandigd. Zit er nog genoeg brandstof in? Nog ongeveer een kwart tank wordt ons verteld. We bedanken de garagehouder en wensen hem een fijne vakantie toe.

Eindelijk op weg!

Ik rij en James rijd in de andere auto voor mij. Ik zie dat de tank bijna leeg is, dus moeten we gaan tanken. Ruim 10 minuten later staan we langs de snelweg bij een tankstation te tanken. We rekenen af en James rijdt al weg. Ik draai de sleutel om, tiktiktiktiktik…. maar verder niks. Nog een keer proberen. Niks. Ik bel snel James en die is gelukkig nog niet op de snelweg. Accu leeg. Aanduwen, werkt niet. Bij de shop vragen om startkabels, hebben ze niet. We duwen de auto naar een veilige plek en gaan rondvragen voor startkabels.

Een gezin net terug van vakantie met een lange reis achter de boeg heeft ze wel maar ze zitten achter de bagage. Aardig als ze zijn frommelen ze de startkabels eruit en we gaan proberen te starten. Doordat de startkabels niet dik genoeg zijn krijgt de Pajero niet genoeg stroom om te starten. Bedankt maar helaas.

Ik besluit de garagehouder maar te bellen of hij ons weer op weg kan helpen. Dat kon maar het kon even duren. Een half uur later staat hij verontwaardigd naast ons. ‘Thuis startte hij prima, ik snap er niks van’. Maar met een grote accu en dikke kabels krijgen we de Pajero weer aan de praat.

We zijn weer op weg!

Nu maar hopen dat hij het vol blijft houden. Ik laat uit voorzorg de lampen en de radio maar uit en luister aandachtig naar het geronk van de 2.4 Liter Turbo Diesel die mij voortbeweegt. Helaas is het niet bijzonder mooi weer maar zo nu en dan regent het behoorlijk. Geen nood, met een normale snelheid kachelen we naar huis met zo nu en dan de ruitenwisser op volle snelheid. Bijna bij Utrecht aangekomen zie ik James’ remlichten branden. Ik laat rustig mijn gas los en rem iets bij. Maar de remlichten van James komen sneller dichterbij dus ik rem iets harder. Nu komen die lichten toch wel heel snel dichtbij en ik zet mijn voet goed stevig op de rem. Ik voel weerstand maar het lijkt ineens alsof ik met mijn voet in een spons druk, het rempedaal zit volledig tegen de bodemplaat maar de remlichten blijven dichterbij komen. Dit is foute boel, nog 10 meter, ik stuur naar links naar de berm, de voorwielen blokkeren, de banden piepen. Ik zie nog James’ ogen in de spiegel en op een paar centimeter na mis ik de achterbumper van James’ auto. Met 2 wielen in de berm schakel ik rustig naar de 2 en zie hoe James weer voor mij rijd in plaats van naast mij. Nog niet beseffend wat er gebeurde rijden we met een gangetje van 50 km/h verder in de file.

We rijden nog!

Even later nog wat gespannen van het voorval kijk ik eens naar de metertjes in de auto. Oliedruk staat in plaats van 4 bar op 2 bar, maar dat zit wel goed. De Volt meter daar in tegen staan in plaats van 12 V of 13 V op een schamele 9 V. Dat zit niet goed. Door de regen heb ik vaak mijn ruitenwissers aangehad en dat lust wel stroom. Maar, dat betekend dat mijn accu niet meer oplaadt.

Dynamo, nee niet de dynamo!! Zucht, dat zit niet mee. En nu? Maar doorrijden want de auto moet nog naar zijn rustplaats voor de vakantie. Onderweg gaan we nog langs onze tussenstop om James’ auto om te wisselen. Ik zeg nog dat ik bang ben dat we de eindbestemming niet gaan halen, maar we gaan toch, met flinke regen, op weg.

Doordat de accu zo leeg was, kon ik amper de ruitenwissers nog aandoen, ze gingen amper nog omhoog. Zelfs stond de toerental naald te dansen. Dan maar voorzichtig de ruitenwisser zo veel mogelijk uithouden. Maar door het slechte zicht (lees geen zicht) moet ik toch af en toe de ruitenwissers gebruiken. Ook heb ik door dat als ik mijn rem indruk er geen weerstand te voelen is, maar het net lijkt alsof ik in die spons sta te stampen. Heel rustig rijden dus en flink veel afstand bewaren. Dan maar hopen dat er geen mensen zijn die domme dingen doen onderweg. Het gaat allemaal nog goed. Rondom Utrecht regent het alleen zo hard dat ik niet harder dan 70 km/h á 80 km/h rij. Bij IJsselstein belt James mij om te vragen of we een nieuwe accu nodig hebben. Ja, en het liefst zo snel mogelijk. We gaan naar een auto materialen bedrijf om een nieuwe accu te halen. Bruto €150,- Pffff dàt is duur! Maar James weet wat te regelen en we hoeven (nog) niet te betalen. Misschien krijgen we hem wel als sponsoring. Goed, we hebben een nieuwe accu en kunnen weer starten.

We rijden weer!

Nog een kilometer of 10 voor de eindbestemming. Ik hou de Voltmeter nauwkeurig in de gaten. Hij begint netjes met 12V. Loopt na 5 minuten zelfs op tot 13,5V ongeveer. Dat zit mee! Ik doe mijn verlichting en radio weer aan. We rijden rustig naar de eindbestemming en komen helemaal heel, veilig en gezond weer aan. De Voltmeter staat nu net iets boven 12V.

Het is niet bepaald een super start van dit project, maar hopelijk blijft het nu een beetje rustig met tegenvallers.

‘S avonds wordt ik gebeld door James. Die heeft even de dynamo doorgemeten. Hij blijkt toch kapot te zijn. Dat is dus wel een flinke tegenvaller. We hebben dus nu een nieuwe accu en hebben de oude lege accu weggedaan. Maar als je die weer oplaadt, dan heb je misschien weer een normale goede accu. Hopelijk kan er via sponsoring een hoop geregeld worden, maar dit verhaal houdt wel een flinke staart.

Wordt vervolgd…

This entry was posted on woensdag, december 10th, 2008 at 22:54 and is filed under Auto. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.